Ινομυώματα μήτρας

Τα ινομυώματα μήτρας (ή λειομυώματα) είναι πολύ συχνοί καλοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται από τις λείες μυϊκές ίνες του τοιχώματος της μήτρας. Εμφανίζονται κυρίως σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, ιδιαίτερα μετά τα 35 έτη. Η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, όμως φαίνεται να σχετίζονται με ορμονικούς παράγοντες (οιστρογόνα/προγεστερόνη), καθώς τείνουν να μεγαλώνουν στην εγκυμοσύνη και να συρρικνώνονται μετά την εμμηνόπαυση, ενώ παίζει ρόλο και η κληρονομικότητα.

Τύποι ινομυωμάτων (ανάλογα με τη θέση):

  • Υπορρογόνια: στην εξωτερική επιφάνεια της μήτρας, μπορεί να πιέζουν κύστη ή έντερο.
  • Ενδοτοιχωματικά: μέσα στο μυϊκό τοίχωμα, είναι τα συχνότερα.
  • Υποβλεννογόνια: προβάλλουν προς την ενδομητρική κοιλότητα και συχνά σχετίζονται με αιμορραγία.
  • Τραχηλικά: σπανιότερα, στον τράχηλο.

Συμπτώματα

Πολλά ινομυώματα είναι ασυμπτωματικά και βρίσκονται τυχαία σε έλεγχο. Όταν προκαλούν συμπτώματα, αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν βαριά ή παρατεταμένη περίοδο / αιμορραγία μεταξύ περιόδων και πιθανή αναιμία, πόνο ή βάρος χαμηλά στην κοιλιά, πόνο στη μέση, συχνουρία ή δυσκολία στην ούρηση (πίεση στην κύστη), δυσκοιλιότητα ή ενόχληση στο έντερο (πίεση στο έντερο), πόνο στη σεξουαλική επαφή, σε ορισμένες περιπτώσεις, επίδραση στη γονιμότητα ή αυξημένος κίνδυνος αποβολών, κυρίως όταν παραμορφώνεται η ενδομητρική κοιλότητα.

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται συνήθως με γυναικολογική εξέταση και επιβεβαιώνεται με υπερηχογράφημα πυέλου, κυρίως διακολπικό. Αν χρειάζεται λεπτομερέστερη χαρτογράφηση (πολλαπλά ή μεγάλα ινομυώματα), μπορεί να ζητηθεί μαγνητική τομογραφία ή πιο εξειδικευμένος έλεγχος της ενδομητρικής κοιλότητας (π.χ. υστερογραφία/υστεροσκόπηση).

Αντιμετώπιση

Η θεραπεία είναι εξατομικευμένη και εξαρτάται από τα συμπτώματα, το μέγεθος/θέση, την ηλικία και την επιθυμία για εγκυμοσύνη:

  • Παρακολούθηση: όταν είναι μικρά και δεν προκαλούν ενοχλήματα (συνήθως επανέλεγχος ανά 6–12 μήνες).
  • Φαρμακευτική αντιμετώπιση: για έλεγχο συμπτωμάτων (κυρίως αιμορραγίας/πόνου) ή προσωρινή συρρίκνωση σε επιλεγμένες περιπτώσεις.
  • Χειρουργική αντιμετώπιση: όταν υπάρχουν έντονα συμπτώματα, ταχεία αύξηση, υποψία επιπλοκών ή πρόβλημα γονιμότητας.
  • Υστεροσκοπική αφαίρεση για υποβλεννογόνια ινομυώματα.
  • Λαπαροσκοπική/ανοικτή ινομυωματεκτομή για ενδοτοιχωματικά/υπορρογόνια, με στόχο τη διατήρηση της μήτρας.

Σε γυναίκες που έχουν ολοκληρώσει τον οικογενειακό προγραμματισμό, μπορεί να συζητηθεί και οριστική λύση ανάλογα με την περίπτωση. Η πιθανότητα κακοήθειας είναι πολύ μικρή, όμως γρήγορη αύξηση ινομυώματος ή εμφάνιση/αύξηση στην εμμηνόπαυση χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση.